Współrzędne geograficzne

49°42’19.4″N 19°34’59.1″E

49.707854, 19.590443

Link do schroniska na mapach Google: https://www.google.pl/maps/place/49%C2%B042’28.3%22N+19%C2%B035’25.6%22E/@49.707854,19.5898958,130m/data=!3m2!1e3!4b1!4m6!3m5!1s0x0:0x0!7e2!8m2!3d49.7078535!4d19.5904425

Schronisko „Grzechynia” znajduje się nieopodal szczytu Magurka (872 m. n.p.m.) w Paśmie Jałowieckim Beskidu Żywieckiego. Teren, na którym jest położone należy do gminy Sucha Beskidzka. Opiekę na drzewostanem pełni Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Katowicach wraz z jego terenową jednostką – Nadleśnictwem Suskim.
Najlepszy dostęp do obiektu występuje od strony Suchej Beskidzkiej, skąd prowadzą znakowane szlaki turystyczne do samego schroniska. Dogodny dojazd do Suchej za pośrednictwem PKP (linia kolejowa Kraków – Zakopane oraz Sucha Beskidzka – Żywiec) oraz PKS stanowią o dogodnym połączeniu komunikacyjnym. Można również dojechać bezpośrednio samochodem od strony osiedla Przysłop.
Taka lokalizacja może stanowić idealną bazę wypadową do wędrówek po Beskidzie Małym, Makowskim i Żywieckim. Koło leśniczówki przebiega również szlak rowerowy. Najbliższe schroniska turystyczne to:

Schronisko PTTK „Na Markowych Szczawinach”
34-223 Zawoja 2, tel. (33) 8775105 , 64 miejsca
markowe-szczawiny.pttk.pl

Schronisko PTTK „Na Hali Krupowej”
34-236 Sidzina, tel. (18) 4475005, 38 miejsc
www.krupowa.gory.pl, krupowa.pttk.pl, www.schronisko.republika.pl

Schronisko PTTK „Na Leskowcu”
34-100 Wadowice, tel. (33) 8721694 , 38 miejsc

Klekociny

Zawoja Opaczne

Szlaki na Grzechynię

Magurka (872 m. n.p.m.)
Popularne wzniesienie nazywane również Borsuczą Górą. Panorama ze zbocza obejmuje Pasmo Policy oraz Babią Górę, które widać stąd w całej okazałości. Przez Magurkę przebiega granica administracyjna pomiędzy Suchą Beskidzką a Zawoją. Szlaki wiodące na Magurkę nie prowadzą bezpośrednio na wierzchołek góry, ale omijają go zboczami.

Jałowiec (1111 m. n.p.m.)
Najwyższy szczyt pasma Jałowieckiego, odznaczający się pięknymi widokami spod szczytu i z hali Trzebuńskiej na południowo-zachodnim zboczu. Masyw Babiej Góry prezentuje się stąd w całej okazałości, od Krowiarek po Przeł. Jałowiecką. Na lewo rozciąga się imponująca panorama pasma Policy, a na wprost – Mędralowej. Dalej na zachód widać Pilsko, poprzedzone wyraźną Czerniawą Suchą i Lachów Groniem.

Zawoja Centrum – schronisko „Grzechynia”, znaki czerwone (z Zawoi ok. 1,5 godz.; do Zawoi ok. 1 godz.)
Szlak wychodzi z Zawoi Centrum drogą obok obiektów sportowych. Przecina Skawinę i biegnie głęboką doliną Potoku Surmiaków. Dalej pnie się wśród zabudowań, wyraźnie skręcając w prawo. Później wiedzie stokiem Surmiaków Gronia (766 m. n.p.m.), omijając z prawej strony osadę Smyraki, za której zabudowaniami, koło kapliczki, skręca w prawo, kierując się na przełęcz Przysłop (661 m. n.p.m.). Dochodzi tu wąska asfaltowa droga łącząca Zawoję ze Stryszawą po północnej stronie grzbietu. Z przełęczy widać Skawinę i Zawoję oraz górujące nad nimi pasma Policy i Babiej Góry. Tu krzyżują się znaki czarne z Zawoi Marszałki do Suchej Beskidzkiej.
Na wysokości osiedla Zalas można skręcić w prawo na nieoznaczoną drogę, by zboczem Skupniówki dojść do wsi Grzechynia, a następnie do Makowa Podhalańskiego. Szlak czerwony prowadzi dalej na północny wschód w kierunku Suchej, omijając stożkowy wierzchołek Mazurki od wschodu. Można wejść na szczyt zbaczając bez szlaku w lewo.
Mijając osiedle Zalas szlak prowadzi do ściany lasu. Po niedługim odcinku po lewej stronie znajdują się zabudowania leśniczówki „Grzechynia”. Szlak dalej prowadzi do stacji PKP w Suchej Beskidzkiej.

Sucha Beskidzka – schronisko „Grzechynia”, znaki czerwone (z Suchej ok. 2 godz.; do Suchej ok. 1,5 godz.)
Szlak zaczyna się przy stacji PKP w Suchej Beskidzkiej. Po przekroczeniu drogi na Lachowice, skręca po kilkudziesięciu metrach między domy w ulicę Spółdzielców. Po chwili droga się kończy, a szlak prowadzi ścieżką na skraju lasu. Biegnie stokiem, który miejscowi nazywają Pod Cholernym, bo ponoć u stóp wzgórza grzebano zmarłych na cholerę. Szlak przecina osiedle Kubasiaki, po czym skręca w prawo na leśną drogę wiodącą aż do niewielkiego osiedla Nowy Świat. Tam droga przechodzi w bity dukt i stromo pnie się w górę, najpierw skrajem lasu, stopniowo coraz bardziej się weń zagłębiając. Po prawej stronie przy szlaku znajdują się zabudowania leśniczówki „Grzechynia”.

Sucha Beskidzka – schronisko „Grzechynia”, znaki czarne (z Suchej ok. 2 godz.; do Suchej ok. 1,5 godz.)
Szlak zaczyna się przy stacji kolejowej, podobnie jak czerwony. Prowadzi wzdłuż drogi nr 946 na Lachowie, następnie obok szkoły skręca w lewo i przez długi czas wiedzie drogą asfaltową w dolinie potoku Zasypnica, zwanego również Zasepnicą, obok atrakcyjnych starych willi. Droga, wzdłuż której prowadzi szlak, cały czas pnie się lekko w górę. Na końcowym odcinku wyraźnie odbija w lewo, najpierw dość stromo wspina się na zalesione zbocze (po chwili podejście staje się łagodniejsze), by skręcić znów wyraźnie w lewo i dojść do osiedla Janiki. Po okrążeniu wierzchołka Magurki, szlak wychodzi z lasu na odsłonięte zbocze, z którego roztacza się piękna panorama Babiej Góry (uwaga: idąc w stronę przeciwną można pomylić miejsce, w którym szlak wchodzi w las). Z tego miejsca szlak schodzi wśród domostw zawojskiego osiedla Przysłop, gdzie łączy się z czerwonym. Czerwone znaki prowadzą do leśniczówki „Grzechynia”. Szlak czarny prowadzi docelowo do Zawoi Marszałki, mijając po drodze z lewej strony szczyt Urwisko (677 m. n.p.m.).

HISTORIA

Zaczęło się tak:
Danuśka Procdewska, (stary turysta) przodownik GOT, po akcji letniej 1977 przyniosła wiadomość, że na czerwonym szlaku Sucha Beskidzka – Magurka stoi pusta chałupa – niczego sobie, ale gwoździami zbita. Bogdan Kwartnik w/w potwierdził.
Wcześniej były wizyty i w Kolibie, i na Kapsowej Polanie. Marzyła nam się własna chata (a kurczaki i korzenna herbata były, że ach)
Plany były różne. Trwało to i podczas poszukiwania miejsca na zimowisko – wyjazd do Makowa, w drodze powrotnej zespół poszukiwawczy wdepnął do Nadleśnictwa w Suchej do Pana Nadleśniczego.
Okazuje się, że chałupa pusta, że kontrahenci byli, harcerze owszem – czemu nie, nawet wzór umowy.
Wierzyć się nie chce, że może jest gajówka Grzechynia. Ale zaraz refleksja, bo przecież jest komenda Chorągwi z Gołkowicami. Teraz wszystko potoczyło się błyskawicznie – wizyta u dh komendanta Ciuły Stanisława, główna księgowa Zofia Murka, radca prawny (każda linijka umowy – jakby byk był rogaty)

Niedzielny spacer.
Do Suchej PKP (jak ta 9. się wlecze). Dojście do czarnego szlaku. Mijamy schronisko u Pytla i przecinką dość ostro, ścieżka w prawo, nikt z nas chałupy nie widział. Wreszcie to chyba tu Coś Niesamowitego. „Chałupa drewniana , kryta dachówką, dwa pokoje, piece są, strych z naj naj widokiem na Babią Górę, Policę; i piwniczka i woda bieżąca i obok spichlerz także drewniany i łąka i Jesień. Były fikołki, wystawianie głowy przez dziury w dachu i obawa, że to może być nie nasze, bo umowa nie spisana.

Opinie o obiekcie uczestników niedzielnego spaceru:
Zofia Przybylska (mgr psycholog, harcmistrzyni)
„Kiedy ma się M1 wespół z kilkoma osobami i żadnych perspektyw na Mx, to marzy się o szerszym oddechu przynajmniej na gruncie harcerskim. Pierwsze wici od Jurka o wymarzonej chałupie rozbudziły wyobraźnię i zmobilizowały do wyprawy, tej pierwszej, nieoficjalnej. Rzeczywistość przeszła najśmielsze oczekiwania. Nareszcie jest!! Największa radość ze wspólnej pracy „na swoim” – nie to, że spoza kurzu człowieka nie widać. Wynagradza to widok z małego okienka na strychu, taki, że dech zapiera.„

Tadeusz Przybylski (komendant szczepu „Czerwone Maki”, harcmistrz)
„…Najlepsza byłaby chałupa lub jakiś szałas w górach, mówił do mnie hm. Staszek Baran. W cichych rozmowach myśleliśmy o harcerskiej bazie w górach, ale były to plany na dalszą metę. Kilka telefonów z różnych stron i jest „Gajówka”, i jest też bratni szczep. Teraz tylko zakasać rękawy i do działania, żeby ten dom jak najszybciej zatętnił prawdziwym, harcerskim życiem.”

Materiał pochodzi z Kroniki „Grzechyni” udostępnionej przez 
hm. Jerzego Kujawskiego

Wpisy z Kroniki Schroniska

28.10.1979
„Byliśmy gościnnie przyjęci w odrestaurowanej gajówce przez właścicieli. Baran pieczony na ogniu wspaniały. Dziękujemy przemiłym i gościnnym harcerzom!”
Anna Matuszczyk

„Zaczęło się tak: Było głodno, chłodno a w pobliżu była „Grzechynia” i zostaliśmy (sierpień). Wróciliśmy w październiku i nie poznaliśmy. Wrócimy jeszcze raz i pewnie nie poznamy znów.”
Instruktorzy Komendy Hufca Żory

Dnia 03.10.1981 w ramach zwiadu terenowego zastęp I Żwirki wybrał sobie temat: „Co ludzie mówią o Grzechyni ?”
…Dawno temu gdzieś w XVII wieku we wsi Grzechynia, pod szczytem Magurka, mieszkała piękna hrabianka, której losy ludzi mieszkających w okolicy dworu bardzo leżały na sercu. W obecnych czasach (za czasów hrabianki) bardzo liczono się z kościołem. Pewnego dnia hrabianka udzieliła schronienia chłopcu posądzonego niewinnie o zabójstwo plebana. Ksiądz kategorycznie zażądał wydania „zabójcy”. Hrabianka się nie zgodziła. Następnie rozgniewany usiłował namówić hrabiankę, aby sama wykonała wyrok, w którym sędzią był kościół. Gdy i tego piękna hrabianka nie wykonała, Kościół rzucił klątwę na wieś, nazwał go kolebką (grzechy pochodzą z dworu) zakłamania i szatańskich pokus…
zastępowa: pwd. Matra Gogol „teściowa”
org. Jacek dworeczki „old”
pdw. Tomasz Ireneusz „misiek” Dworeczki
org. Wojciech Pajor „młody”
Grzechynia 28-30 maj 1982

„Serdeczne dzięki za wspaniałe warunki biwakowe, cudowną gościnę i możliwości przeżycia prawdziwej, harcerskiej przygody na Magurce składają gospodarzom
uczestnicy I Manewrów Drużyn Starszoharcerskich „Madruh” 82″

Komenda Hufca Ziemi Suskiej oraz MKI „Cis”
„Przyjechaliśmy tu by odpocząć od miejskiego hałasu, by odetchnąć świeżym powietrzem. Ale poza tym przyjechaliśmy tu by później być instruktorami, czyli na kurs organizatorów ZHP. Podoba nam się tutejszy krajobraz, a jeżeli chodzi o harcerstwo, jesteśmy zdecydowani do dalszej pracy w organizacji. W przeszłym roku też przyjedziemy tu jako organizatorzy, a w następnych latach jako wierni instruktorzy ZHP.”

22 lipca 1980
„Przywitano mnie tu – o dziwie, jako rzekomo „prawdziwego turystę”. Niepokojący wydaje się fakt, że parotygodniowa solowa wędrówka z plecakiem jest już dzisiaj wyjątkiem i wzbudza sensację. Gdzie te czasy prawdziwych, przedwojennych druhów-obieżyświatów, którzy w każdej sytuacji dają sobie radę. Należałoby więc życzyć współczesnemu ZHP, aby powrócili do dawnych metod wychowawczych, prawdziwej szkoły życia.”
Mariusz Pohl z Poznania

27 lipca 1981
„Tak wiele słyszałam o „Grzechyni”, znałam wielu Grzechyniaków, ale tak się składało, że nigdy nie miałam czasu by zobaczyć…
Pewnego sobotniego popołudnia wybrałam się z synkiem i o dziwo sam szedł o własnych siłach!!! Najgorsze były dwa podejścia, potem już dobrze. Przyjęli nas grzechyniacy bardzo gorąco – serdecznie. Marcin miał wilczy apetyt. Spał cudownie. Zachwycony był baranami pasącymi się na polanie i lampa naftowa była nowością.
Czas szybko mija i co miłe szybko się kończy. Powrócimy tu jeszcze kiedyś aby podziwiać cudowną okolicę by odpocząć.”
Danuta Świerz z Marcinkiem

16 sierpnia 1981
„A Kuku! To my – harcerska drużyna z Opola w składzie: trubadur Czesław Lachu + dwie uczestniczki: Anna Sobik, Katarzyna Jadach. Zapychają nas właśnie strawnym plackiem i kwaśnym mlekie,. Mamy strusie żołądki, ale kto wie…”
Zgrupowanie obozów Wędrownych Hufca ZHP Opole-miasto (III Obóz „Dikses”)

Materiał pochodzi z Kroniki „Grzechyni” udostępnionej przez 
hm. Jerzego Kujawskiego

Wpis z 19.05.2020

Obecnie od września 2019 roku przy chacie trwają prace remontowe na rzecz utrzymania chaty w należytym stanie. Ponadto stopniowo chata jest modernizowana. Naszym zamiarem jest dostosowanie chaty pod względem funkcjonalnym, sanitarnym i  estetycznym do obecnych standardów i wymogów.

PRACE WYKONANE w 2019 ROKU NA RZECZ CHATY:

• Usunięcie zalegających wkoło chaty odpadów pobudowlanych oraz niewywiezionych śmieci
• Uporządkowanie stodoły i zaadaptowanie na cele magazynu narzędziowo materiałowego
• Wymiana przegniłych belek podwalinowych – podniesienie opadniętego naroża chaty
• Wykonanie opaski drenarskiej w części północnej chaty
• Usunięcie zalegających odpadów w części podpiwniczenia
• Wyposażenie chaty w gaśnice i apteczkę, oznakowanie dróg ewakuacyjnych
• Demontaż pieca kuchennego– zastąpienie taboretem gazowym
• Udrożnienie i uszczelnienie komina
• Nowa adaptacja zaplecza kuchennego
• Wypełnianie ubytków w mszeniu
• Prace naprawcze w obudowie chaty
• Naprawa schodów wejściowych do chaty
• Poprowadzenie instalacji elektrycznej wewnętrznej – praca z agregatem
• Poprawienie funkcjonalności okiennic ocynkowanych
• Inne prace niewyszczególnione

PRZED NAMI POZOSTAŁO:

• Dostosowanie dróg ewakuacyjnych – nowa schodnia ocynkowana
• Wymiana podłogi wraz z izolacją termiczną
• Zaadaptowanie nieużytkowanej części chaty na cele mieszkalne
• Wykonanie nowych sanitariatów
• Zadaszenie nad studnią
• Prace termomodernizacyjne
• Naprawa uszkodzonej połaci dachu
• Prace zewnętrzne w koło chaty – naprawa schodów wejściowych , wykonanie opasek wkoło chaty
• Prace remontowe wnętrza chaty

Jeśli jesteście zainteresowani wsparciem zespołu kwatermistrzowskiego w postaci pracy na rzecz chatki prosimy o kontakt z zespołem kwatermistrzowskim – krakownowahuta@zhp.pl

Można też wspierać finansowo nasze działania przelewając środki na konto hufca mBank nr 27 1140 1010 0000 3912 3300 1001
Związek Harcerstwa Polskiego Chorągiew Krakowska z dopiskiem „GRZECHYNIA” 

O dalszych pracach i planach będziemy informowali was na bieżąco w kolejnych wpisach.

REGULAMIN KORZYSTANIA Z CHATY NA GRZECHYNI

1. Chata jest własnością Lasów Państwowych, dzierżawiona przez „Związek Harcerstwa Polskiego Chorągiew Krakowska Hufiec Nowa Huta”.
2. Chata jest zarządzana i utrzymywana ze środków własnych przez Hufiec ZHP Kraków Nowa Huta zlokalizowany w lokalu w Krakowie przy ul. Kaczeńcowej 7. Bezpośredni nadzór nad chatą sprawuje komenda hufca a w szczególności Komendant oraz Kwatermistrz Hufca.
3. Chata funkcjonuje jako obiekt gospodarczy z możliwością noclegu. Obiekt wyposażony jest w 20 miejsc noclegowych. Parter chaty podzielony jest na dwie części: Magazyn narzędziowy o ograniczonym dostępie oraz część gospodarczą wyposażoną w zaplecze kuchenne, jadalnię, salę kominkową z paleniskiem oraz pomieszczeniem umywalni. Piętro chaty składa się z dwóch pomieszczeń: Pierwsze pomieszczenie – sala noclegowa z łóżkami piętrowymi; pomieszczenie drugie – obecnie wyłączone z użytkowania ( w przyszłości zostanie zaadoptowane na cele noclegowe ).
4. W obrębie chaty znajdują się:
   1. Studnia wykonana z kręgów betonowych z zamknięciem 
   2. Latryny dwustanowiskowe
   3. Pole namiotowe
   4. Miejsce ogniskowe
5. Na terenie i w obrębie chaty na Grzechyni panują harcerskie obyczaje, należy przestrzegać prawa harcerskiego, przepisów korzystania z Lasów Państwowych , pożarowych oraz należy zachować ciszę leśną i kulturę osobistą.
6. Zabrania się spożywania napojów alkoholowych, innych używek oraz przebywania na terenie chaty i w jej obrębie pod ich wpływem.
7. Zabrania się niszczenia przyrody w obrębie chaty a w szczególności ścinania i niszczenia drzew, wyrzucania śmieci i odpadów sztucznych do lasu.
8. W chacie należy obchodzić się bardzo ostrożnie z ogniem poprzez zabezpieczenie kominka przed rozprzestrzenieniem się ognia , nie należy pozostawiać rzeczy przed kominkiem , zabrania się suszenia bielizny, ubrań, obuwia na kominku i w jego pobliżu. Dopuszczalne jest zapalanie świec w Sali kominkowej na potrzeby zajęć harcerskich – po skończonych zajęciach należy zgasić wszystkie punkty świetlne – za zgaszenie ognia odpowiada opiekun grupy.
9. Wszystkie czynności związane z rozpalaniem ognia, odkręcaniem i zakręcaniem butli gazowych, zabezpieczeniem studni z wodą powinny odbywać się pod opieką opiekuna grupy.
10. Zabrania się nocowania w obrębie kominka przy otwartym ogniu.
11. Przed opuszczeniem chaty należy upewnić się że bezpiecznie zagaszono ogień we wszystkich punktach  ( kominek, świece, miejsce ogniskowe )
12. Można korzystać z miejsca ogniskowego z zachowaniem zasad bezpieczeństwa PPOŻ a po zakończonych zajęciach należy zagasić miejsce ogniskowe – wodą ze studni.
13. W razie wystąpienia pożaru – należy niezwłocznie zapewnić bezpieczeństwo uczestnikom wyjazdu oraz w miarę możliwości zagasić ognisko pożaru lub jeśli jest to nie możliwe zawiadomić właściwe służby oraz komendę hufca.
14. Obiekt jest wyposażony w środki ochrony PPOŻ, Apteczkę oraz oznakowane drogi ewakuacyjne z obiektu – Po dotarciu na miejsce należy zapoznać się z lokalizacją gaśnic, apteczki oraz przebiegu dróg ewakuacyjnych. Opiekun grupy odpowiada za udzielenie instruktażu ewakuacji w sytuacji zagrożenia, instruktażu z obsługi środków gaśniczych oraz wskazanie dróg ewakuacji z budynku , miejsca zbiórki.
15. Wszystkie odpady należy zabrać ze sobą, stosując zasady segregacji. Zabrania się pozostawiania odpadów i śmieci na terenie chaty , w jej sąsiedztwie oraz w pobliskim lesie. Zabrania się wrzucania odpadów do latryny oraz zanieczyszczania przyrody środkami chemicznymi w stanie gazowym, ciekłym lub stałym.
16. W sytuacji niezastosowania się do powyższego punktu – komenda hufca wyznacza karę 100zł za zaśmiecenie chaty lub jej otoczenia lub stosownie wyższą kwotę w sytuacji gdy usunięcie zanieczyszczeń przewyższa wskazaną kwotę.
17. Zabrania się pozostawiania resztek jedzenia w chacie z wyłączeniem prowiantu suchego z zachowaniem odpowiedniego przechowywania w plastikowych pudełkach przeznaczonych do tego (sól, cukier, przyprawy, herbata, szczelnie zamknięte puszki z długiem terminem ważności).
18. Zabrania się wyrzucania resztek pokarmu i popiołu do lasu a w szczególności w obrębie chaty.
19. W chacie należy zachować ciszę nocną w godzinach 22:00 – 6:00 oraz bezwzględną ciszę nocną dla kadry w godzinach 01:00 – 6:00. Za ewentualną zmianę godzin ciszy nocnej odpowiada opiekun grupy.
20. Obiekt jest udostępniany grupom harcerskim liczącym maksymalnie 20 osób po wcześniejszym zarezerwowaniu terminu poprzez formularz dostępny na stronie hufca lub poprzez bezpośrednie zgłoszenie mailowe do komendy hufca.
21. Komenda hufca może odmówić rezerwacji obiektu grupie bez podania przyczyny.
22. Pierwszeństwo rezerwacji terminu mają członkowie Hufca ZHP Kraków Nowa huta.
23. Obiekt udostępniany jest również byłbym instruktorom i harcerzom oraz sympatykom środowiska po uzyskaniu wcześniejszej zgody komendy hufca.
24. Po zgłoszeniu i zatwierdzeniu przez komendę hufca noclegu, należy pobrać klucze do chaty – korzystanie z chaty jest na wyłączność zgłoszonej grupy. Klucze pobiera się w siedzibie hufca Kraków Nowa Huta w lokalu przy ul. Kaczeńcowa 7 w Krakowie, w godzinach dyżurów komendy hufca tj. każda „pracująca” środa w godzinach 18:00 – 20:00 lub po uzgodnieniu z komendą w innym dogodnym terminie, w godzinach pracy lokalu. 
25. Klucze należy zwrócić do lokalu najpóźniej do następnej środy tak by kolejna grupa mogła pobrać klucze podczas dyżuru komendy hufca.
26. Zgłaszając wyjazd na Grzechynię należy wskazać opiekuna grupy odpowiedzialnego za zachowanie porządku na miejscu, stosowanie się grupy do regulaminu chaty oraz zamknięcie chaty w sposób bezpieczny i zgodny z instrukcjami obsługi chaty.
27. Dobrym obyczajem korzystania z chaty jest przygotowanie chaty przed wyjazdem do stanu jaki chcielibyśmy zastać gdy przybędziemy na miejsce w złych warunkach pogodowych o późnej porze – w szczególności: posprzątanie chaty, zebranie i ułożenie drewna przy kominku tak by było suche dla następnej grupy, pozostawienie porządku na piętrze, wodę należy wylać z wiader oraz innych pojemników tak by się nie zepsuła – z racji bliskiego położenia studni. Należy zakręcić wszystkie butle z gazem by uniemożliwić opróżnienie butli. Okiennice ocynkowane należy zamknąć od środka na skoble. Latryny należy pozostawić w stanie czystości. Wszystkie drzwi, zamki oraz kłódki należy przed wyjazdem zamknąć. O ewentualnych brakach , kończącym się gazie w butli, oleju do pieca itp. Należy informować komendę hufca najpóźniej przy zwrocie kluczy.
28. Płatności za wyjazd należy uiścić w gotówce zwracając klucze do hufca razem z przedstawieniem listy osobowej oraz ilości osobo-noclegów. Za dokonanie opłaty za wyjazd odpowiada opiekun grupy.
29. Za wszelkie szkody powstałe wskutek niewłaściwego użytkowania chaty lub wszelkiego rodzaju akty wandalizmu wyposażenia obiektu oraz otaczającej przyrody odpowiada opiekun grupy i ponosi odpowiedzialność finansową za wyrządzone szkody przez uczestników wyjazdu.